Muskus- en beverratten veroorzaken veel schade. Ze graven voortdurend holen en gaten in oevers en waterwerken. Waterschap Regge en Dinkel houdt zich daarom bezig met de bestrijding van de muskus- en beverratten in Twente.
Muskus- en beverratten zijn berucht om hun vernielzucht en haast ongeremde voortplantingsdrift. Hierdoor is de bestrijding van de dieren in Nederland zelfs bij wet geregeld. Het werk van de muskus- en beverrattenbestrijder bestaat er dan ook uit om de populatie onder controle te houden.
De muskusrat wordt vaak met andere knaagdieren verward. Vooral met de woelrat, bruine rat en beverrat. Een volwassen muskusrat is met staart ruim een halve meter. Hij is dus een stuk groter dan de woelrat en de bruine rat. Maar het opvallendste verschijnsel zit in zijn staart. Die is niet alleen bijna even lang als hijzelf, maar bovendien aan de zijkant afgeplat. Net een palingstaart. Geen ander zoogdier in Nederland heeft zo'n staart. De muskusrat heeft een stompe kop met kleine, nauwelijks zichtbare oren. De pels kan variëren van roodbruin tot donkerbruin, maar bijna zwarte exemplaren komen ook voor. De buik is grijs tot vaalwit. Opvallend zijn de korte poten waarop het dier zich voortbeweegt. De achterpoten zijn overigens bijna driemaal zo groot als de voorpoten.
Een beverrat is groter dan de muskusrat, weegt ongeveer tien kilo en kan van kop tot staart wel één meter lang zijn. Anders dan de muskusrat, heeft de beverrat een ronde staart die van dik naar dun loopt. Verder is hij te herkennen aan zijn grote, oranje voortanden. Tussen zijn tenen heeft hij zwemvliezen. Beverratten kom je overdag bijna niet tegen, evenmin als muskusratten. Ze leven met name 's nachts.
De muskus- en beverratten veroorzaken in Nederland zoveel schade dat het wettelijk verplicht is om aangifte te doen wanneer u een muskus- of beverrat signaleert.
U kunt dit melden bij het waterschap.
